Nederlands

VIAF®

VIAF is een internationale service die de toegang tot de belangrijkste thesaurusbestanden eenvoudiger maakt. Het is bedoeld als bouwsteen voor het semantische web om te kunnen switchen van de getoonde vorm van persoonsnamen naar de voorkeurstaal en het schrift van de internetgebruiker. VIAF is begonnen als gezamenlijk project tussen de Library of Congress (LC), de Deutsche Nationalbibliothek (DNB), de Bibliothèque nationale de France (BNF) en OCLC. In de loop van de afgelopen tien jaar is het een gezamenlijke inspanning geworden van een steeds groter aantal nationale bibliotheken en andere instellingen.

Begin 2012 startte de transitie van VIAF [i] naar een OCLC-service. Sindsdien is het aantal deelnemende instellingen dat aan VIAF bijdraagt gegroeid van 19 instellingen uit 22 landen naar 34 uit 29 landen (juli 2014). Vierentwintig van deze bijdragers aan VIAF zijn nationale bibliotheken en nog elf nationale bibliotheken leveren data aan VIAF via federale bibliotheekagentschappen, consortia of andere regelingen. Daarmee komt het totale aantal nationale bibliotheken die in VIAF zijn vertegenwoordigd op 35 uit 30 landen.

De meeste grote bibliotheken houden lijsten bij met de namen van mensen, bedrijven, congressen en geografische plaatsen, evenals lijsten ter controle van werken en andere entiteiten. Iedere bibliotheekgemeenschap ontwikkelt en onderhoudt zijn eigen lijsten, of thesaurusbestanden. Het verschil in aanpak wordt pas zichtbaar op het moment dat deze gemeenschappelijke bibliotheekdata worden samengevoegd in gezamenlijk gedeelde catalogi, zoals OCLC WorldCat.

[i] Het doel van die transitie van VIAF begin 2012 was om een project dat was gestart als gezamenlijke, experimentele activiteit om te zetten in een officiële service van OCLC.

Tijdlijn

  • In april 1998 startten de Amerikaanse Library of Congress (LC), de Deutsche Nationalbibliothek (DNB) en OCLC een conceptueel proefproject om te zien of ze elkaars thesaurusbestanden voor persoonsnamen op elkaar konden laten aansluiten.
  • Het VIAF-consortium is in augustus 2003 opgericht per schriftelijke overeenkomst tussen de LC, DNB en OCLC. De overeenkomst werd getekend tijdens de 69e IFLA General Conference in Berlijn.
  • De Bibliothèque nationale de France (BnF) sloot zich op 5 oktober 2007 officieel aan bij dit consortium.
  • Deze vier organisaties traden op als patronen van het consortium, waarbij zij de gezamenlijke verantwoordelijkheid droegen voor VIAF en OCLC zorg droeg voor de hosting van de service en het leveren van de software, terwijl de deelnemende instellingen de thesaurusbestanden en bibliografische datacontent leverden. Later sloten zich meer organisaties aan bij het consortium als bijdragende instellingen, die vervolgens hun bronbestanden en expertise aandroegen als bijdrage aan de verdere ontwikkeling van VIAF.
  • Nu het conceptuele proefproject zo'n succes was, begonnen de Patronen zich in 2010 te buigen over een passende langetermijnoplossing voor VIAF. Na verschillende opties te hebben overwogen, kwamen de patronen en de bijdragende instellingen overeen dat VIAF zou overgaan naar een OCLC-service. In 2011 werden de details van de transitie besproken en afgetimmerd en in 2012 werd gestart met de transitie.

VIAF (Virtual International Authority File) combineert meerdere lijsten met namen van autoriteiten binnen een door OCLC gehoste service voor de namen van autoriteiten. Het doel van deze service is een verlaging van de kosten en verhoging van de bruikbaarheid van autoriteitsbestanden van bibliotheken door breed gebruikte autoriteitsbestanden te matchen en te linken en door die informatie online beschikbaar te maken.

Beschikbaarheid van de service

  • Virtual International Authority File (VIAF) service

    Overal beschikbaar